Bits voorheen

mat van der heijden
Bits 02-03-16


"Tellen helpt". Deze quote heb ik eens op een tekening geschreven om niet veel later het tellen in het gedicht; Cirkels tellen te gebruiken. Zinloos, maar... ach... Wellicht een perfecte manier om structuur aan te brengen in mijn dagelijkse dingen. Dat klinkt vaag en dat is het ook. Onze dagelijkse gang bestaat grotendeels uit volkomen nutteloze bezigheden die afwisselend plezier, geld, bezinning maar ook ergernis brengt.
Niet erg.
Maar omdat het n toch wel fijner aanvoelt dan het ander, probeer ik door goed te plannen de ergernissen te beperken. Om toch wat geld in de lade te brengen is tellen onontbeerlijk. Hoewel niet immer sluitend, werkt dit bij mij (en mijn directe omgeving) redelijk tot tevredenheid. Spannend en interessant wordt het echter pas als het tellen zich manifesteert in niet voor de hand liggende zaken. Het aantal stappen van mijn atelier naar het kippenhok achter in mijn tuin, hoeveel achtereenvolgende dagen gaat de voordeurbel niet of hoe vaak verzit ik op mijn kruk tijdens het schilderen van een paneel?

Het doet er verder niet toe of en in hoeverre dergelijke zaken bepalend zijn voor mijn handelen. Ogenschijnlijk zinloos kan ik ze direct gebruiken door ze simpelweg in beeld en vorm terug te laten komen in mijn beeldend en schrijvend werk. Gewoon in streepjes, getallen, codes en onnavolgbare formules.
Fantastisch om ook zelf niet exact te weten wat er gaat ontstaan tijdens het verbeeldingsproces, om verrast te worden door beeldende imperfectie, om te moeten laveren tussen wat ik dacht te maken, wat ik wil maken en wat dan toch weer anders op papier of doek staat dan bedoelt.

Potisch zou je kunnen zeggen dat het werk zijn eigen weg zoekt, maar dat is natuurlijk larie. Mijn motoriek volgt gewoon wat mijn hersenen opdragen. Daar komen geen bovenaardse of spirituele krachten bij kijken.
Eigenlijk drijft alles op persoonlijke ervaringen en toeval, maar bovenal de mate waarin ik mezelf toesta deze elementen de ruimte te bieden.
En tellen. Want tellen helpt.


Cirkels tellen

In de tunnel tel ik cirkels
bij vijf raak ik de tel
al kwijt en kijk snel om
maar niemand hier ziet ook maar
n van de gemiste ringen,
telt de getreden stappen
of voelt zijn longen vol
autodampen lopen.

Na negen ringen raakt het aantal
zo op hol dat het tellen
overgaat in tegels turen,
Napelsgeel tot asfaltgrijs.

Badhuiskeramiek uit vervlogen tijden
leidt mijn ogen naar het einde
waar een bol aan het plafond
me al van verre aan ziet komen.

Naar het licht loop ik
mijn stappen tegemoet
en vergeet de tekens die
mijn huid
van kruin tot tenen
voort blijft slepen.

Ik ben gelukkig als ik tel.


2011




Wekelijks verschijnt een nieuwe
BITS.
Op de hoogte blijven?

Mail me

(svp je mailadres, o.v.v BITS)
Reacties
(svp o.v.v. REACTIE BITS en je naam)
Back to Bits before