In 2008 bezocht ik een overzichtstentoonstelling van Lawrence Weiner
getiteld “As far as the eye can see” in K21 te Düsseldorf en werd omver
geblazen door de kracht maar ook het speelse gebruik van letters en
woorden welke geheel bevrijd van hun betekenis in het strakke
monumentale gebouw waren toegepast.
Sculpturen. Zo bleef Weiner zijn beeldende kunst benoemen. Zijn letters
en woorden zijn geen beschrijving of verbeelding van bestaande dingen,
maar zelfstandige beelden. Hoewel het me zwaar valt de tekst niet te
visualiseren, begrijp ik zijn benadering, zijn oorsprong als
beeldhouwer in mijn achterhoofd houdende. Maar de kracht, de
uitstraling zit vooral in mijn hoofd gebeiteld door de rake kleuren,
formaten en toepassingen in de architectuur.
Tegenwoordig zie ik hem elke dag als ik langs de sportschool loop op de
achterwand door de immense glazen pui waar sportievelingen hun loop-,
stap- en fietsoefeningen uitvoeren.
Een cadeautje.
Lawrence Weiner - Interview
|
Recente BITS:
Bits 13-02-26
Bits 06-02-26
Bits 30-01-26
Bits 23-01-26
Bits 16-01-26
Bits 09-01-26
Bits 02-01-26
|