Poetry

Van zichzelf


ik printte een plaatje voor je
en zie - zoals
de dubbele tees, ees, aas en oos
had het beestje ook en-profile
twee oren
en bleek een ree
van zichzelf



Vijf Oktober


oktober vijf - acht uur éénenvijftig - ik loop de winter in

Jack heeft zijn weiden gemaaid
om droog te kunnen hooien
voor me blaast een gure noordooster
Laika's haren licht omhoog

Ik trek een wollen sok tot over mijn oren.

John Adams - El dorado: Part II Soledades

een vlucht violen tolt en tart
de zwaartekracht, waarna de blazers
gedragen
de stroom vergaren
een beetje weerman maant de ganzen

Ik trek een wollen sok tot over mijn oren.

zon-in verbleekt de lucht tot parelwitte tranen

doorlopend stijgt het bloed en gloeit
mijn oor onder je wol, mijn vingertop tintelt
maar mijn maag verzadigd met appelvlaai
en notencake wil nog een beetje meer

Ik trek een wollen sok tot ver over mijn oren.

weg

als je wil gaan - ga
en drink voldaan de winter in


 

Button Home