Hardop denken; nu ik er bij stil sta, realiseer ik me, het eigenlijk best vaak te doen. Meestal als ik met mijn handen werk en bijvoorbeeld moet tellen of iets ga aanpassen. Mezelf instructies geven of juist corrigeren. “Nee Hansworst” of “Ja toe maar” zijn van die herkenbare toevoegingen aan mezelf.
Nadat ik mijn partner heb afgezet op haar werk schuifelt een bebrilde, op middelbare leeftijd zijnde man voor me uit langs de binnenweg op het verzorgingscomplex. Hij prevelt continu met zijn handen gevouwen, zijn hoofd ietwat omlaag gericht. Hele vertellingen, die ik in het voorbijgaan totaal niet kan plaatsen.
Werelden schuiven simultaan over elkaar.
Stukjes van je brein, stukjes van je ziel.
"Hum"
(serie H&D no.3)
2026
olie-wol-board
50-40 cm
