’s Morgens, kort na zonsopkomst, loop ik over het wit benevelde gras naar het kippenhok waar de dames me in de ren al tegemoet komen. Wie voert krijgt alle aandacht. Soms ligt er al een eitje te wachten, maar deze grijze, kille dag biedt vooralsnog slechts een lege blik in het leghoekje.
Zonder jas of vest bibber ik snel terug richting huis, als mijn blik op de zinken teil valt, waar een dun vliesje de onderliggende, te water geraakte bladeren en takjes verhult.
Fantastisch hoe de nauwelijks herkenbare natuurlijke vormen samenvloeien onder het ijs. De tijd gestold in abstractie. Als ik rillend de achterdeur even later achter me sluit, nestelt het beeld zich in mijn brein. Gratis.
Ijswater in teil
26 januari 2026
Panningen
