In 2008 bezocht ik een overzichtstentoonstelling van Lawrence Weiner getiteld “As far as the eye can see” in K21 te Düsseldorf en werd omver geblazen door de kracht maar ook het speelse gebruik van letters en woorden welke geheel bevrijd van hun betekenis in het strakke monumentale gebouw waren toegepast.
Sculpturen. Zo bleef Weiner zijn beeldende kunst benoemen. Zijn letters en woorden zijn geen beschrijving of verbeelding van bestaande dingen, maar zelfstandige beelden. Hoewel het me zwaar valt de tekst niet te visualiseren, begrijp ik zijn benadering, zijn oorsprong als beeldhouwer in mijn achterhoofd houdende. Maar de kracht, de uitstraling zit vooral in mijn hoofd gebeiteld door de rake kleuren, formaten en toepassingen in de architectuur.
Tegenwoordig zie ik hem elke dag als ik langs de sportschool loop op de achterwand door de immense glazen pui waar sportievelingen hun loop-, stap- en fietsoefeningen uitvoeren.
Een cadeautje.
Lawrence Weiner - Interview
ONE - MORE
Achterwand Sportschool Il Fiore
17-02-26
Panningen
