Het
is geen straf dezer dagen onbekommerd het veld buiten mijn dorp in te
lopen en de omgeving binnen te laten komen. Toch blijft wat op atelier
ontstaat onverdroten rondzingen in mijn hoofd.
Soms
denk ik wel eens dat mijn hersenen een eigen wil hebben, een eigen weg
gaan, zelfstandig te werk gaan. Een soort AI, maar dan gerelateerd aan
mijn leefomgeving. Dat is niet altijd positief.
Een
mens wil rust in zijn kop, de dingen op een rijtje, controle. Maar dat
is niet wat het is in mijn lijf, dus laat ik maar een hoop gebeuren en
geef toe aan die rare kronkels. Dat is misschien wel wat maakt dat de
dingen die uit mijn handen komen, zo bij me passen, met alle
onvolkomenheden van dien.
Verre van volmaakt gedijd een mens best wel oké.
|
Recente BITS:
Bits 25-09-26
Bits 18-09-26
Bits 11-09-26
Bits 04-09-26
|