Met de jonge, Lao kunstenaars bezoek ik het huis/atelier van Chiao Nith, hartje stad Luang Prabang. Achter een hoge muur en stalen poort komt hij door de prachtige tuin aangelopen en leidt ons naar zijn statige, authentieke woning-atelier, waar op de bovenverdieping een prachtige collectie van deze inmiddels 68 jarige kunstenaar is uitgestald.
Als nazaat van de koninklijke familie studeert hij mental science in Laos, om na het behalen van zijn bachelor in Luang Prabang, zijn master studie in Lyon (Frankrijk) te vervolgen. In Frankrijk onstaat ook zijn belangstelling voor kunst en cultuur, waarna hij zich gaat wijden aan illustraties en strips.
Inmiddels rommelt het hevig in politiek Laos en omgeving. Hij besluit na zijn studie zijn werk in health care te combineren met zijn artistieke vaardigheden in Los Angeles (VS). In een mengelmoes van culturen aldaar, groeit zijn belangstelling steeds meer naar zijn eigen cultuur en tradities. Ondanks de politieke onrust en instabiliteit in zijn thuisland, besluit hij na 5 jaar Los Angeles terug te keren naar Luang Prabang.
De natuur en oude tempelafbeeldingen worden zijn belangrijkste inspiratiebronnen en naast de vele tekeningen, begint hij taferelen te borduren. Overal hangen minutieus met gouden draad op rood zijde uitgewerkte stukken in zijn eigen, kleine museum. In zijn meest recente jaren is hij met dezelfde gedetailleerdheid en toewijding bladeren uit zijn eigen tuin gaan drogen en borduren. Rechtstreeks met gouden draad door het natuurlijke materiaal.
Als we na anderhalf uur zijn huis verlaten, nodig ik hem uit onze openingsavond van de aanstaande expositie te bezoeken. Dat blijkt onmogelijk; alles wat ook maar enigszins met publiek en/of government te maken heeft, moet hij absoluut mijden. Officieel mag hij zich ook geen kunstenaar noemen of zijn werk op die wijze onder de aandacht brengen. “Het is die vreemde mix van communisme en Boeddhisme die het mogelijk maakt, te maken wat ik wil, waarna het onder een andere noemer verkocht kan worden”, verklaart hij nader.
Nadat de poort weer in het slot valt, hoor ik een dikke ketting door de spijlen ratelen. Roots en vrijheid vervagen in de bloedhete steegjes van de oude stad waar een verdwaalde straathond zijn ogen lijdzaam opricht in afwachting van een eetbare aalmoes.
Chiao Nith
"Be around"
2026
potlood-acryl-papier
29,7-21 cm
